LUBRICATION-APPLAUSE FOR LUBE!

Ik sprak een tijdje terug een vrouw die me vertelde dat ze er een jaar geleden erachter kwam dat seks geen pijn hoeft te doen. Allereerst, pijnlijk dat deze vrouw opgroeide in een omgeving die haar niet leerde dat het fijn kan zijn. (Sex education is in de staat Texas niet verplicht en drukt op abstinentie tot het huwelijk. Geen wonder dat ze niet begreep dat pijn er niet bij hoort tot een dokter in Nederland haar daarop wees).

Ze zei dat ze nu weet dat als haar lichaam opgewonden genoeg is, haar vagina vanzelf de sappen gaat produceren om iets naar binnen te laten (sextoys, vingers, geslachtsdelen) én dat het dan geen pijn meer doet. Ze was jaren seks aan het hebben met anderen terwijl het eigenlijk nooit fijn voelde, vooral door droogte.

Mijn interesse werd gelijk gesparkt door dat kenmerk van de vagina in staat van opwinding; het nat worden (meer hierover lees je bijvoorbeeld hier). Het nat worden associeerde ik gelijk aan ‘the next best thing’: glijmiddel. Dus dat zijn de twee dingen waar ik het deze week over ga hebben. YAY FOR LUBRICATION! Making everything more slicky, smooth and fine for a good ride.

Het nat worden is in mijn ervaring naast haar biologie ook een soort cultural phenomenon geworden. Online vind ik tientallen pagina’s met lijstjes zoals “30 Questions that will make her wet” of titels in porno zoals “Sexy nanny getting her wet pussy fucked from behind” of de aloude, bruin café uitspraak “Zit je lekker te soppen?”. Dit is niet nieuw, het opwindingsvocht en ejaculaat van de vrouw werd in oude seksuele tradities zoals de tantra of taoisme al gehypet en gesymboliseerd als een bron van kracht. De taoïst zou door het geven van orale seks kracht vergaren door het vaginale vocht zelf binnen te krijgen. En tantra noemt het vrouwelijk ejaculaat ‘amrita’, wat goddelijk sap of nectar betekent in Sanskriet.

Ik ben eigenlijk vooral benieuwd of er een soort grote obsessie is met dit biologische verschijnsel en naar wat als dit “goddelijke” sap er niet is? Welke associaties komen daarbij kijken en kloppen die wel?

Als tiener was ik erg onzeker over de productie van mijn eigen vaginale sappen. Ik wilde seks hebben maar er gebeurde vaak weinig down there. Ik werd dan niet (of misschien niet snel genoeg) nat tijdens seks met mijn partner. Achteraf gezien kwam het denk ik door de hormonen van mijn pil of door mijn eigen onwetendheid met betrekking tot de processen van mijn lichaam. Kortom, mijn partner en ik hadden glijmiddel nodig om seks te kunnen hebben. Dat zorgde voor een heleboel schaamte aan mijn kant. Ik had namelijk de destructieve mythe geïnternaliseerd dat als je jong en seksueel actief bent je altijd wel nat moet kunnen worden. Alleen oude vrouwen gebruikten glijmiddel.  Althans dat dacht ik, las ik, zag ik. Ik was destijds nog helemaal niet bezig met welke producten er dan in zo’n glijmiddel zaten of met mijn lichamelijke reactie erop. Ik kreeg daardoor vaak schimmelinfecties en dat maakte mijn ervaring van mijn vaginale gezondheid er niet beter op.

Ik betrap mezelf soms nog weleens op de oude auto-gedachte dat ik nat zou moeten kunnen worden. En als iets ‘’zou moeten kunnen’’ krijg ik altijd een beetje argwaan, hoezo “moeten kunnen?” Zouden moetjes zijn een soort kapotmakers van (seksuele) nieuwsgierigheid.

Dus, wat hoort een vagina eigenlijk te doen, en voor wie? Ik bespeur dat het beeld van natuurlijk nat worden van de vagina meer een trofee is in een macho sekscultuur dan oprechte interesse in het opwindingsysteem van de eigenaar van.

Een scene uit een serie die vroeger op tv te zien was, The Secret Diary of a Call Girl illustreert een beetje wat ik bedoel. In de eerste aflevering legt de hoofdrolspeelster Belle, een sekswerker, uit hoe het ontvangen van een gast bij haar thuis gaat. Naast het opmaken van haarzelf en haar kamer en het opzetten van een jazz muziekje, pakt ze een hand glijmiddel en smeert het tussen haar benen. “So he knows you’re ready for him”

In dit voorbeeld zou de natheid van de vagina de partner moeten vertellen dat de vagina owner ze wil en zou het ze in zekere zin geruststellen dat ze het goed doen. Ergens doet het me pijn dat de lichamelijk respons wordt gebruikt als een soort guideline voor iemand anders geruststelling en dat andere tekens van “het willen”, zoals taal, ademhaling, lichaamstaal daarbij in het niet vallen. Of dat zelfs de interpretatie van je eigen wensen misschien wel secundair wordt. Wordt seks dan een soort spelletje met prijzen? Het lijkt een opgeblazen beeld van gewilligheid, die dan wordt gehypet in pornotitels en verhullingen over “het mysterie” om dit te verkrijgen, in plaats van je partner te vragen wat ze willen of fijn vinden. Nothing hotter than a bit of communication!

Volgens Emily Nagoski zijn er genoeg momenten waarin vaginale vochtigheid dan ook helemaal geen willen betekent en het tegenovergestelde niet automatisch het gebrek aan opwinding impliceert, dat heet Arousal Noncorcance. Zoals ze stelt in het filmpje: “Your genital behavior just doesn’t necessarily predict your subjective experience of liking and wanting”.

Dit doet me denken aan een gesprek tussen mij en een seksuele partner. Een van mijn partners dacht dat ik het niet leuk had omdat ik niet nat werd, terwijl er niets mis was met mijn ervaring tot aan de conclusie van dit gesprek.

“Hij: Do you have lube?

Ik: Yes, of course.

Ik kijk naar de verloren uitdrukking op zijn gezicht

Ik: What’s up? Have you never used it before?

Hij: I have, but not this kind.

Ik: What kind have you had then? (denkend dat hij bedoelde dat hij nog nooit op waterbasis had gebruikt)

Hij: Love-based. “

Alsof de ervaring minder speciaal of liefdevol was, omdat ik even geen natuurlijke sappen kon produceren. En dat is denk ik hoe diep het zit. De mythe van de jonge vagina die altijd ‘ready to go’ zou moeten zijn voor de ander (ik denk voornamelijk voor de heteroman) en is dat het niet, is er iets goed mis.

Jammer, want glijmiddel bestaat en is fantastisch! Er zijn duizenden opties beschikbaar, met fijne ingrediënten (voor meer informatie over wat voor soorten er bestaan en waar ze goed voor zijn kun je hier klikken) en geschikt voor allerlei verschillende gebruiken. Natuurlijk ben ik niet voor het gebruik wanneer je eigenlijk niet wilt, maar waarom niet het jezelf makkelijker maken, veiliger maken en jezelf pijn/frictie besparen, wanneer je duidelijk hebt dat je wilt maar het nog even logistiek gezien niet kan.

Ik ben me ervan bewust dat mijn heteroseksuele ervaringen mijn beeld op dit onderwerp tekenen, en de voorbeelden die ik gebruik ook, dus ik ben heel erg benieuwd naar reacties, eigen ervaringen, voorbeelden en commentaar om het gesprek uit te breiden!

Alice Gimpel

Alice Gimpel

Ik vind een liefdevolle relatie met ons lichaam belangrijk. Daar hoort seks bij, met de ander maar ook vooral met jezelf! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *