Waarom ik stopte met seks

“Als je seks hebt wordt je niet alleen lichamelijk één, maar ook geestelijk één.” Zei mijn vriendin vol overtuiging. Ik zat naast haar op de bankjes buiten de klas. Ik staarde voor mij uit naar het schoolplein. “Dat klinkt niet onlogisch”… peinsde ik. “Maar waarom heb ik hier nog nooit van gehoord?! En wat betekent dat nou? Zal dat waar zijn? Was ik al die keren dat ik seks had met mijn vriendje ‘geestelijk één’ met hem? Hoe zou dat dan moeten voelen?”

Ik voelde beslist niet dat onze zielen samen smolten tijdens het seksen en dat we niet meer één persoon waren. “Ja, mensen denken dat seks maar seks is, maar het gaat veel dieper dan dat.” Ging mijn vriendin verder. Ik wist dat ze niet zomaar uit haar nek lulde en woord bij de daad voegde, ze was immers gelovig en ‘ATM’, oftewel, abstaining till marriage.

Bij het hebben van dit gesprek was mijn 17-jarige ik ook net gelovig geworden (but that’s a whole other story). Zittend op de bank die dag nam ik de beslissing – nog niet wetende dat het één van de beste beslissingen ooit, maar ook een hella opgave zou worden- dat ik zou stoppen met seks. Van binnen zei ik “Heer, ik zal wachten, als je me maar een goeie man geeft.” Ik had geen flauw idee wat dat allemaal inhield, maar de bereidheid had ik wel. Yup, no more dick for me. Ik was zeker van mijn zaak. Het was een beslissing, en een belofte. Niemand wist ervan, het was tussen mij en God.

Maar vragen had ik sowieso;  “Wat als je er pas na het huwelijk achter komt dat hij een klein ding heeft? Dat hij slecht is in seks? Wat dan?” Bruh. Voor deze beslissing vond ik altijd dat wachten niks voor mij was. En trouwen al sowieso niet. En toch maakte ik van binnen die belofte. Mijn vriendin vond dat een kleine penis en slechte seks niet zo een big deal zouden moeten zijn als je echt van elkaar houdt. En de slechte seks hoefde niet altijd zo te blijven, want je moet elkaars lichaam eerst leren kennen. Daar zat wel wat in, seks was voor mij ook geen prio nr 1. En zo was mijn ‘celibacy journey’ begonnen. Ik had geen greintje twijfel of ik het wel of niet kon. Ik moest en zou wachten tot de juiste man zou komen. Mind you, terugkijkend had ik met mijn jaloerse, geobsedeerde en stalkervriend van toen een relatie waar seks het eten en drinken was. Hebben we het leuk? Seks. Hebben we ruzie? Seks. Hebben we een date? Seks. Missen we elkaar, maar kunnen we even niet samenzijn? Phoneseks.

Ik had nooit gedacht dat juist ik, die beslissing zou nemen. Als iemand mij enkele maanden ervoor zou vertellen dat ik bereidwillig zou stoppen, had ik ‘m voor gek verklaard. Maar het nam toen onnodig een te belangrijke rol in mijn leven. Ik had behoefte aan wat anders, aan mezelf, aan een nieuw begin, aan een nieuw soort vrijheid…

Spijt? Hell nah.

Kristen Martina

Kristen Martina