Genderneutraal

We gaan 19 jaar terug in de tijd. Het is 2000, en kleine Mélanie is 8 jaar oud. Ik had een grote kamer vol met knuffels, boeken en speelgoed. Ik had onder andere Bratz poppen, Barbies, Lego, een Nintendo 64, een Playstation 1, de boeken van Harry Potter, een Baby Born, een prinsessenjurk en een Pokémon outfit van Ash Ketchum. Op tv keek ik naar Winx Club, Sabrina The Teenage Witch, Pokémon, Dragon Ball Z, Medabots en Totally Spies. Op de gameconsoles speelde ik the Sims, Disney spelletjes, 007 Golden Eye en Tekken (een Japans vechtspel). Mijn lievelingskleuren waren paars en mintgroen. Ik wisselde jurkjes af met wijde regenboog broeken (die hadden tenminste fatsoenlijke zakken) en t-shirts met dieren erop. En ik verslond ‘Kippenvel’ boeken net zo hard als ‘Op zoek naar dolfijnen’ boeken. Op het schoolplein speelde ik vaak tekenprogramma’s na met leeftijdsgenootjes. Ook toen koos ik voor mannelijke én vrouwelijke personages: ik koos gewoon welke ik de leukste vond. De ene keer was dat de mannelijke Power Ranger, de andere keer Misty van Pokémon.

Mijn moeder heeft mij altijd vrijgelaten in waar ik mee wilde spelen en in welke kleding ik leuk vond om aan te trekken. Ik denk dat zij mij genderneutraal heeft willen opvoeden, al dan niet bewust. Genderneutraal opvoeden betekent dat een kind zich vrijer kan ontwikkelen en dus niet hoeft te voldoen aan de standaarden die er voor jongens of meisjes gelden. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen en bepaalde kenmerken van gedrag en identiteit worden niet toegerekend aan het man of vrouw zijn. Het kan ook toegepast worden in taalgebruik: In Zweden bestaan er genderneutrale scholen, waar de kinderen met het Zweedse ‘hen’ worden aangesproken, niet met ‘hon’ (zij) of ‘han’ (hij). In plaats van “dag jongens en meisjes” worden ze aangesproken met “dag vrienden!”. Op deze scholen wordt al het speelgoed door elkaar gelegd, zodat kinderen zich niet hoeven te schamen dat ze met het ‘verkeerde’ speelgoed gaan spelen.

Hier in Nederland begint de NS haar alom bekende omroepen nu met “Beste reizigers” in plaats van “Dames en Heren” en het genderneutrale toilet is een feit. Er is veel kritiek op de notie van een genderneutrale samenleving: Het zou te politiek correct zijn, te overdreven en een manier om een eindeloze discussie aan te wakkeren. Deze kritieken zijn wat mij betreft vooral gebaseerd op emoties en het feit dat mensen het moeilijk en eng vinden om buiten de hokjes te denken. Voor mij betekent genderneutraal dat kinderen en volwassenen dezelfde kansen moeten krijgen, ongeacht hun geslacht. Je moet de kans hebben compleet jezelf te kunnen zijn, hoe je ook bent geboren. Ik las een mooie quote van een Canadese moeder die haar kind gendervrij opvoedt: “Als je iemand echt wil leren kennen, dan vraag je niet wat er tussen zijn of haar benen zit”. En zo is dat!

Nu is het 2019. Er is weinig veranderd in mijn gedrag en ik haal nog steeds plezier uit ‘mannelijke’ en ‘vrouwelijke’ hobby’s. Ik ben dankbaar voor de opvoeding die ik heb gekregen en ik voel me niet in een hokje gedrukt. Ik mag buiten de hokjes kleuren met mijn eigen kleurpotloden!

Mélanie Hessels

Mélanie Hessels