Katelyn’s blog

Geobsedeerd door genitaliën

Misschien klinkt dit een beetje vreemd uit mijn mond, maar soms snap ik niet waarom mensen zoveel waarde hechten aan genitaliën. Wanneer online het gesprek over transgenders gaat ontkom je er bijna niet aan dat het ter sprake komt. Berichten variëren van ‘chicks with dicks’ tot ‘a man with a mutilated penis is still a man’.

Best apart eigenlijk want meestal proberen mensen naar het innerlijk van iemand te kijken. Ze proberen er achter te komen wie iemand is en of ze met iemand overweg kunnen. Als het over transgenders gaat lijkt dit opeens niet meer belangrijk, dan gaat het opeens volledig over het uiterlijke kenmerken.

Dit soort vreemde verschillen zie ik wel vaker. Zo heb ik de laatste tijd meerdere artikelen over borstvoeding gelezen. Het ging daarbij om de discussie of vrouwen, die borstvoeding geven, zich in het openbaar moeten bedekken. Of erger nog wachten met borstvoeding geven tot ze thuis zijn. Het wordt namelijk als ongepast bestempelt door sommige. Terwijl (blote) borsten voor heel verschillende doeleinden gebruikt worden(vooral als marketingmiddel)zonder dat dit nou voor veel ophef zorgt. Het is blijkbaar belachelijk om datgene waar borsten voor zijn, ook daarvoor te gebruiken.

Nu is het blote borstendilemma natuurlijk een discussie op zich, maar ik denk wel dat het staat voor een groter probleem. Namelijk dat “wij” als maatschappij bij vrijwel alles ‘seks’ betrekken, maar zodra het serieus wordt dan slaan we dicht. Dan willen we ineens niet verder kijken, het niet zien. Volgens velen hebben borsten een seksuele waarde en volgens nog meer mensen wordt je gender bepaald door wat er in je broek zit. Maar kijken naar waar het echt om draait, naar wie iemand echt is. Verder kijken dan het oppervlakkige, dat lijkt (zoals ook te zien in deze discussies) al snel lastig.

Misschien zit het ook wel een beetje in onze natuur. Dat het stamt uit de tijd dat alles nog om overleven ging en het van belang was om snel te weten wie of wat je voor je had. Er was toen wellicht niet veel tijd of ruimte om na te denken of iets veilig was of niet, of iemand een vriend is of een vijand. Maar we zijn natuurlijk al heel veel jaren verder en onze samenleving biedt ons de ruimte om na te denken over onszelf en over anderen, zonder daarover direct of oppervlakkig te oordelen.

Ik zou graag zien dat we als maatschappij niet “in iemands broek willen kijken” om te weten wie iemand is. Ik ben bang dat dit echter nog wel even gaat duren voordat het zover is. Ik hoop dat de zichtbaarheid van transgenders helpt bij deze discussie en het bereiken hiervan.

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *