Katelyn’s blog

Genderdysforietransgendermirror1

Ik geloof dat als je het woord opzoekt in een woordenboek, je een beschrijving zal vinden als “een gevoel van onbehagen naar het eigen lichaam”. In zekere zin klopt dit, maar toch ook weer niet. Het onbehagen gaat meer over het gender waar je mee geboren bent. Het gaat om een zekere afkeer van dat gender zijn en niet zozeer een afkeer van je hele lichaam.

De categorie ‘genderdysforie’ is ruim en er zijn dan ook veel verschillende vormen hiervan. Voor een deel van de personen met genderdysforie is het genoeg om zich alleen anders te presenteren; operaties en dergelijke vinden ze niet nodig. Anderen willen hun lichaam aanpassen maar stoppen halverwege, die doen dan alleen de zogenoemde ‘top-’ of ‘bottom surgery’ en daar voelen ze zich helemaal prima bij. Er zijn er ook die alleen de medicatie doen, best wel wat variatie en mogelijkheden dus.

Dan de laatste groep in deze lijst en ik geloof de meest bekende, zijn de mensen die “all the way” gaan. Dit zijn de transgenders die een complete rolwisseling doen, de hormoon behandeling en alle mogelijke operaties, en dat is ook de groep waar ik zelf onder val. In de aanloop naar de operaties en in mijn contact met andere transgenders is me iets opgevallen. Als het op genderdysforie aankomt is echt de ene dag de andere niet. Een duidelijk voorbeeld hiervan is hoeveel beter ik me al voelde toen ik dan eindelijk naar iedereen toe uit de kast was.

Veel minder duidelijk zijn de verschillen van de ene op de andere dag. Zo heb ik bijvoorbeeld een jurkje. Ik vind dat die me erg goed staat (al zeg ik het zelf), het zit lekker, het laat wat huid zien, ik krijg er een mooie taille van, wat wil je nog meer? Nouja niks eigenlijk maar wat ik ervaar is dat zo goed en mooi als die zit, ik me af en toe heel bewust word van mezelf, vooral omdat het veel huid laat zien. Ik vraag me soms af of mensen mijn bh kunnen zien of eigenlijk eerder of ze kunnen zien dat ik deze nog niet zo mooi opvul. Ik kan me afvragen of ik het tucken wel goed heb gedaan, dus of ze wel of geen bobbel zien als de wind tussen mijn benen waait.

Dit zijn kleine voorbeelden waarbij ik mij met hetzelfde jurkje op verschillende dagen heel anders kan voelen. Nu klinkt dit misschien alsof ik me alleen maar druk maak om wat anderen zien en vinden, maar nee, het gaat toch vooral over dat ik erg zelfbewust word van de dingen die niet bij mezelf horen. Ik denk ook niet dat het echt 100% goed onder woorden is te brengen hoe het voelt. Ik kan verschillende vergelijkingen gaan opnoemen, maar geen daarvan zal het echt goed omschrijven. Dit verhaal over mijn eigen ervaring is dan ook een poging tot uitleggen van iets wat je eigenlijk niet kan uitleggen aan mensen die het niet kennen. Toch probeer ik het, in de hoop dat weer iets meer mensen begrip zullen hebben. In de hoop mensen een idee te kunnen geven hoe het voelt en dat degenen die al begrip hebben, het weer iets beter kunnen uitleggen aan hen die dat niet hebben.

Live, learn, love

Katelyn

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken. 

COMMENTS (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *