Katelyn’s blog

Privacy

Voor veel mensen zal privacy inhouden dat ze in alle rust kunnen douchen, of dat niemand zomaar je appjes mee leest. Misschien is het wel dat niemand zomaar een foto van je maakt. Het zal altijd wel iets in die trant zijn en voor veel mensen is privacy ook waardevol. Gelijk heb je toch?

loesje-privacy

Maar waar gaat het nu eigenlijk echt over? Sommige mensen zeggen wel dat als je niks verkeerd doet je ook niets hoeft te verbergen. Ik denk eigenlijk dat het daar helemaal niet om gaat. Ongeacht of je nu wel of niet iets fout doet, het gaat veel meer om het gevoel dat je wat dingen voor jezelf hebt zeg maar en dat je ook zelf de keuze hebt om dit wel of niet met iemand anders te delen.

Laten we ook eens iets verder kijken. Links en rechts een bezoekje aan de huisarts, soms bespreek je ook ietwat ongemakkelijke zaken en ook van deze informatie verwachten we dat het binnen het kantoor blijft (tenzij er noodzaak en toestemming is om deze informatie te delen natuurlijk). Of misschien heb je wel regelmatig afspraken met een psycholoog? Hier wordt het al iets lastiger, want voor goede geestelijke hulp zal sommige informatie wel eens (min of meer anoniem) in een team besproken worden. Al is het maar omdat je behandelend psycholoog ook niet alles kan weten.

En vanaf hier kan alles nogal frustrerend worden, vooral als transgender bedoel ik dan. Want al vanaf het begin van het traject lijkt er van privacy weinig sprake. Na de intake word je gelijk in een team besproken om te bepalen of je de diagnose in mag. Tegen het einde van je diagnose word je weer in een team besproken en er wordt dan gekeken of iedereen het eens is met de behandelend psycholoog, of je dus wel echt genderdysforie hebt. In datzelfde gesprek zullen ze het hebben over je emotionele stabiliteit, of je de hormonen wel aan kan en nog wat onderwerpen.

Als dat allemaal goed gaat krijg je een afspraak met de hormoon-arts. Deze wil van alles weten over je gezondheid. Je wordt gemeten, je wordt gewogen en veelal willen ze even in je onderbroek kijken (iets wat transgenders natuurlijk niet fijn vinden), om zeker te weten dat je uit-gepuberd bent beweren ze dan (of bij de jongere patiënten om te kijken hoe ver ze hierin zitten).

Dacht je dat het hiermee klaar was? Nee hoor nog lang niet. Want als je door de hormoon fase heen bent word je, alweer, uitgebreid besproken in alweer één of ander team. Dan bepalen ze of je wel door mag voor je operatie. Intussen heb je het gevoel dat zo ongeveer het halve ziekenhuis van alles van je weet en ook dingen waarvan je eigenlijk hoopt dat ze het niet weten. Daarna mag je nog even langs bij de chirurg en ook deze heeft weer de nodige vragen. Ter controle van de ontharing wil de chirurg ook nog even uitgebreid in je onderbroek kijken en het liefst even ‘daar’ aanzitten om te kijken of je genoeg huid hebt voor de meest gangbare variant van deze operatie of dat ze toch voor plan B moeten gaan. Dan heb ik het nog niet eens over alle metingen die de chirurg wil doen als je ook een borstoperatie erbij wil.

Zo.. nu moet het toch wel een beetje klaar zijn he? Nee hoor, je hebt daarna nog een intake bij de anesthesist en met de verplegers en ook die willen natuurlijk van alles van je weten (voor zo ver ze niet al weten waar je voor komt).

Ik denk dat dit het nu wel zo een beetje is. Of toch niet? Het blijft maar door gaan inderdaad. Ik heb het in een eerdere blog wel eens gehad over de zeer persoonlijke vragen die sommige mensen aan mij stellen en daar ook nog antwoord op verwachten. Over al het papierwerk dat ik moet invullen heb ik het ook wel eens gehad. Over hoe moeilijk instanties kunnen doen en dat je bij veel dingen ook maar verwacht word dat je een geboorteakte afgeeft (nouja, een kopie dan).

Als hier een conclusie uit moet komen dan zal het deze zijn: zoveel als er verandert door je transitie, zoveel als je te verduren krijgt, zoveel als je moet herstellen na je operatie, je privacy; het gevoel dat je iets voor jezelf hebt moet misschien nog wel het meeste herstellen.

Live, learn, and love,

Katelyn

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *