Katelyn’s blog

Walking: Holding

“Met mijn ogen dicht sta ik voor het Frascati te wachten op straat. Drie keer ademhalen en dan mag ik ze weer opendoen. Een man met een lief gezicht loopt op me af en pakt mijn hand; dit is het begin van een theatrale wandeling. Het daarop volgende uur van mijn leven is heel bijzonder. In korte tijd maak ik kennis met zes verschillende mensen waarmee ik een stuk wandel. Doordat we hand in hand lopen is er direct contact en gaan gesprekken de diepte in; over liefde, over het leven als transvrouw of over het gevolg van opgroeien in een omgeving waar elkaar aanraken niet gebruikelijk is. Ik voel letterlijk de energie van de ander in mijn handpalm glijden, dat geeft een fijn en blij gevoel en de verschillen tussen ons in leeftijd, gender en/of culturele achtergrond verdwijnen volledig. Toen ik terugkwam in Frascati heb ik nog heel wat mensen hun hand vastgepakt en dat doe ik eigenlijk nog steeds.”

-Eva, deelnemer.

Mr. Mrs. Mx. - fotografie Bas de Brouwer136Mr. Mrs. Mx. - fotografie Bas de Brouwer169Fotograaf: Bas de Brouwer

Dat is het verhaal van één van de deelnemers, en ik durf met zekerheid te zeggen dat elk van hun een eigen verhaal heeft.

Het project Walking:Holding; best een unieke ervaring zou ik zeggen, voor deelnemers maar ook voor de performers. Ik heb zelf meegedaan als performer en ik moet toegeven, in drie dagen en met 36 deelnemers, ben ik zo ongeveer zes keer als een blok voor iemand gevallen. Voor mensen die ik anders misschien niet eens zou hebben zien staan.

Echt uitleggen kan ik het niet, maar als je zo even met iemand hand in hand loopt of zit, lijk je veel opener tegenover elkaar. Misschien omdat je onbewust al een bepaalde barrière door bent, want fysiek contact is meestal een van de laatste dingen waar je aan denkt bij een vreemdeling. Veel mensen hebben hier zelfs met vrienden al moeite mee.

Met alle andere deelnemers heb ik leuke en best open gesprekken gehad. De deelnemers en daarmee ook de reacties liepen erg uitéén. Een veel voorkomende eerste vraag was waarom ik hieraan meedeed, waarna een gesprek ontstond over bijvoorbeeld mijn vriendin en ik, of over de partner van de deelnemer. Of we hadden het over hoe opvallend het is dat als je met verschillende mensen hand in hand loopt, de reacties ook zo uiteenlopend zijn. Ook waren er mensen die hier helemaal niet naar vroegen, en één deelnemer opende grofweg met de vraag: “En, ben je dan geboren als Katelyn?” (Ja, best grof om zomaar aan een vreemdeling te vragen.)

Wat mij dan wel weer opviel is dat er van de 36 deelnemers er eigenlijk maar vijf mannen waren, waarvan drie op de laatste dag. Daarnaast misschien drie toeristen en een paar mensen van buiten Amsterdam en (in verhouding) heel veel lesbische vrouwen. Best grappig, allemaal verschillend, maar toch ook zeker overeenkomsten.

Nieuwsgierig, open en vriendelijk. In drie woorden de indruk die ik van de meeste deelnemers heb en daarmee ook de overeenkomst tussen hen.Mr. Mrs. Mx. - fotografie Bas de Brouwer162

Live, learn and love,

Katelyn.

 

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken.