Een ode aan de sekswerker

Hoeren, sekswerkers, vrouwen van speciaal vertier; er zijn talloze synoniemen op te noemen voor vrouwen die zich tegen betaling beschikbaar stellen voor seksuele handelingen. Dat er zoveel synoniemen zijn is niet zo gek, prostitutie is immers het oudste beroep ter wereld.

Vandaag de dag zijn in Nederland alleen al zo’n 30.000 sekswerkers actief. Dit zijn voornamelijk vrouwen. Vergis je echter niet, prostitutie is niet alleen iets door vrouwen maar tevens iets vóór vrouwen. Ook de dames zoeken hun heil zo nu en dan ‘buiten de deur’. Dit doen ze meestal niet in de rosse buurt van Amsterdam, maar eerder op escortbasis of ver weg in het buitenland.

Omdat prostitutie over het algemeen niet al te vrolijk in beeld wordt gebracht, en omdat het woord ‘hoer’ alleen al een vrij negatieve connotatie heeft, doe ik met dit verhaal een poging een ode te brengen aan de sekswerker. Hierbij wil ik wel benadrukken dat ik fel tegen gedwongen prostitutie ben! Een beschouwing van hoeren, gigolo’s en sekswerkers.

Kwaad daglicht

Prostitutie heeft een lange en roerige geschiedenis achter de rug. Ondanks de onderhand toch wel gevestigde status van het vak, is en blijft het een taboe. We zijn anno 2015 toch wel over het religieuze idee heen dat seks een heilige daad is, die uitsluitend plaats moet vinden tussen gehuwd man en vrouw?

Waar komt dit negatieve beeld dan vandaan? Er bestaan immers duidelijke regels voor prostitutie: je dient je in te laten schrijven bij het landelijk register van prostituees, je dient ten minste 21 jaar oud te zijn om je in te kunnen schrijven, en bordelen en escortbedrijven etc. moeten in het bezit zijn van een vergunning. Klinkt in zekere zin vrij koosjer.

Allereerst is er de vrouwenhandel die prostitutie zo controversieel maakt. Eind 2013 bijvoorbeeld heeft de gemeente Utrecht de vergunning ingetrokken van het bedrijf dat de boten aan het Zandpad faciliteerde (de toenmalige prostitutiezone van Utrecht). Reden hiervoor was vermeende inmenging met mensenhandel. Een overhaaste beslissing vindt menigeen, omdat vele sekswerkers, die niks met mensenhandel te maken hebben en gewoon belasting betalen, er nu nog steeds de dupe van zijn. Utrecht heeft namelijk nog geen nieuwe prostitutiezone.

De vrijwillige sekswerker tegenover de uitgebuite seksslaaf; het blijft een dilemma. Vaak worden er verboden opgelegd om mensen te beschermen tegen moderne slavernij, maar daar zijn de vrijwillige prostituees dan weer de dupe van. Een oplossing voor dit probleem schud ik niet zo snel uit mijn mouw. Velen denken dat juist het legaliseren van bordelen ook weer negatieve aspecten in de hand werkt. Wel wil ik wat verder uitweiden over de, vaak onderbelichte, positieve kant van het sekswerk.

Sekswerk in allerlei soorten en maten

Allereerst is het belangrijk om te benadrukken dat er naast vrouwen, ook veel mannelijke sekswerkers actief zijn. Wereldwijd zijn de verhoudingen wellicht niet helemaal 50/50, zeker niet op het eerste gezicht. Dit heeft misschien te maken met het feit dat vrouwen vaker iets discreter zijn. Dat houdt in dat zij liever niet zo gauw over de Amsterdamse wallen zullen wandelen op zoek naar een geile gigolo achter een raam. En waar weinig vraag is, is weinig aanbod. Zodoende vind je waarschijnlijk geen mannen aan de andere kant van het rode raam in de rosse buurt (correct me if I’m wrong).

Bij de service van een gigolo is discretie dus geboden. Wanneer je ‘gigolo’ googelt, is het eerste wat je leest bij de bovenste hit: ‘Al deze gigolo’s zijn betrouwbaar en discreet’. De gigolo verleent zijn diensten voornamelijk op escortbasis. Dit is echter lang niet overal zo.

Op Jamaica bijvoorbeeld bieden veel Rastafari’s hun aandacht aan eenzame westerse vrouwen die iets missen in hun negen-tot-vijfbestaan. In dit filmpje is te zien dat jaarlijks vele duizenden vrouwen afreizen naar het Caribische gebied, op zoek naar zowel seks als naar aandacht en bewondering van stoere – en volgens geruchten groot geschapen – rastamannen met hun relaxte mentaliteit. Volgens één van de mannen uit het filmpje is het sekstoerisme zo booming, vanwege het roemruchtige feit dat ‘once you go black, you’ll never go back.

Jamaica is slechts een voorbeeld. Jaarlijks gaan er zo’n 600.000 westerse vrouwen op een dergelijke seksvakantie. De bestemming is vaak een Afrikaans of Zuid-Amerikaans land. De vrouw is op zoek naar een ‘vakantieliefde’; de vaak straatarme jongens verdienen er relatief goed aan en kunnen zo hun familie onderhouden.

Enfin, vrouwen doen over het algemeen dus iets meer moeite als ze willen betalen voor seks. Sommige mensen kunnen die moeite echter niet doen, en hebben sowieso de grootste moeite om aan een sekspartner te komen, door bijvoorbeeld een handicap. Daarvoor bestaan er de maatschappelijke sekswerkers. Mensen zoals de vrouw in de video voorzien lichamelijk of verstandelijk beperkte mensen in hun fysieke behoeften. Faith in humanity restored, als je het mij vraagt.

Een ondergewaardeerd vak?

Als we de balans opmaken, is prostitutie een beroep dat al eeuwenlang een wankel bestaan lijdt maar ondanks alles alomtegenwoordig is. Ik wil de uitbuiting van en het geweld tegen vrouwen door foute pooiers en hoerenlopers absoluut niet goed praten. Dit is een uiterst kwalijke zaak waar ik, zoals gezegd, geen oplossing voor zou kunnen bedenken. Maar de vrijwillige sekswerker – in de breedste zin van het woord, in allerlei verschillende contexten – verdient ook wel enige credits.

Al met al, sekswerk is van alle markten thuis en kan mensen in hun specifieke behoeften voorzien, in allerlei verschillende contexten. Bij dezen een kleine shout-out naar alle hoeren, alle gigolo’s en alle overige sekswerkers.

Laurens Noodelijk

Laurens Noodelijk