Sexy Talks & Julien Blanc

“Love is when you emotionally abuse her and she still comes back for more, right?”

“Dear girls, could you please save me the effort and roofie your own drink? #justkidding”

“No means no. #justkidding”

Als je de hashtags ziet snap je dat bovenstaande tweets zijn. Geloof je ook dat die tweets geschreven zijn door iemand die wordt betaald om datingadvies aan mannen te geven? Met het bedrijf Real Social Dynamics, reist ‘pick-up artist’ Julien Blanc de wereld over om seminars te geven over hoe mannen het beste vrouwen kunnen versieren (tenminste totdat hij geen toegang meer kreeg tot de UK en zijn visum voor Australië werd geannuleerd.)

Tegenwoordig lijkt het alsof er steeds meer boeken, blogs en rubrieken zijn die mannen aanmoedigen om meer het initiatief te nemen. Samen met het idee dat als gevolg van gendergelijkheid mannen steeds meer ‘verwijfd’ raken, ontstaat het geloof dat mannen een ‘comeback’ moeten maken en weer mannelijk moeten worden door, volgens Blanc, op één bepaalde manier vrouwen te benaderen. Een slecht grapje, zegt hij nu. In de aanpak van Blanc is geen ruimte voor conversaties over consent (toestemming) maar hij stelt juist het tegenovergestelde; even pauzeren en praten met een vrouw over wat ze wil, belemmert het uitdrukken van masculiniteit.

Of je nou al eerder iets over Blanc hebt gehoord of niet, de meesten van ons hebben sowieso ooit de gevolgen van dit gedachtengoed meegemaakt. Wat Blanc zegt en hoe hij het zegt is extreem, maar de ideeën zelf zijn niet nieuw. Het zijn gewoon overdreven versies van ideeën die we al hebben over hoe (heteroseksuele) mannen en vrouwen moeten omgaan met romantische en seksuele relaties. Denk aan Disney films over prinsen die het hart van prinsessen veroveren, sekseducatie waarbij mannen als aanvallers en vrouwen als slachtoffers worden afgeschilderd, of de aanname dat een man betaald voor een film of maaltijd. We leren van alle kanten dat mannen mogen, moeten en ‘van nature’ meer dominant zijn op het gebied van daten en seks. Het is heel moeilijk (ook voor mij soms) om dat uit je hoofd te krijgen.

Toen ik jong was heeft mijn vader mij ‘no means no’ geleerd. Dat ik altijd nee kan zeggen tegen een jongen als ik iets niet wil. Volgens mij zeggen veel vaders dit soort dingen tegen hun dochter. Hierdoor wordt meisjes aangeleerd dat als ze nee kunnen zeggen ze dat ook moeten doen. Wat ik hiermee wil aankaarten is dat door altijd tegen meisjes te zeggen dat ze nee kunnen zeggen, we de verantwoordelijkheid om een seksuele activiteit te stoppen neerleggen bij meisjes. (En daarbij dat het beter is voor meisjes om nee te zeggen en niet te veel seks te hebben, maar daar zal ik een andere keer over schrijven!)

consent1

Tegelijkertijd heb ik veel vaders hun zonen horen aanmoedigen om achter de meisjes aan te gaan. Het wordt gezien als een soort spel, ‘gewoon gezond voor jongens’ en een onderdeel van het proces van man worden. Terwijl vaders misschien ook aan hun zonen uitleggen dat ze het moeten respecteren als een meisje ‘nee’ zegt, missen deze conversaties vaak de nodige nuance om een realistisch begrip van consent te ontwikkelen. Bijvoorbeeld, dat mensen ‘nee’ kunnen bedoelen zonder woordelijk ‘nee’ te zeggen. Stilte, twijfeling, en een gesloten lichaamstaal kunnen ook allemaal ‘nee’ betekenen, maar zoiets leren we niet zo snel aan jonge mensen als we met hen praten over seks en communicatie. Hierdoor leren meisjes iets anders over jongens dan jongens over zichzelf leren. Ik kreeg als jongere het idee dat jongens roofzuchtig zijn en ik mij daartegen moest beschermen. Jongens leren dat het helemaal prima is om meisjes achterna te zitten. Dit maakt communicatie en toestemming veel en veel ingewikkelder dan ‘no means no’.

Ook de opvatting dat het niet sexy of geil is om over seks te praten met je partner is een hindernis. Ons beeld van de chemie tussen sekspartners is dat de ander precies weet wat je wil, zonder dat je het moet zeggen en dat zodra je iets moet zeggen er iets misgaat of is gegaan, maar wat een gek idee! Want we hebben allemaal andere lichamen en verlangens en wat voor de één goed voelt hoeft niet perse goed te voelen voor de ander. Seks is niet een ‘one size fits all’ of simpele formule die je met verschillende mensen kunt gebruiken. Terwijl het romantisch is om te denken dat ik blind kan weten wat mijn partner wil is het in de praktijk gewoon niet zo. Ik zou het liever vragen en zeker weten dan dat ik ga raden. Eigenlijk is het heel sexy om tegen iemand te zeggen wat je wilt en te horen waar de ander opgewonden van raakt.

consent2

Natuurlijk kan communicatie voor, tijdens, en eventueel na seks niet alleen voor een sexy sfeer zorgen, maar het is vooral belangrijk voor de veiligheid van onze partners. ‘Consent is sexy’ is een populaire slogan geworden onder jonge feministen in de V.S. Alhoewel die slogan zeker goede reclame is moeten we niet de kern van het belang van consent vergeten: dat mensen zich nooit verplicht zouden moeten voelen om iets te doen wat ze niet willen of doorgaan als ze onzeker zijn of het gevoel hebben dat ze niet met iets kunnen stoppen nadat ze zijn begonnen.

Dus we kunnen — en moeten — Blanc afkeuren en tegelijkertijd in ons dagelijks leven consent bevorderen en er een gewoonte van maken met onze (seks) partners te communiceren. Dit kan ‘one step at the time’ gebeuren of anders gezegd; de conversatie is net begonnen.

 

 

Sophia Seawell

Sophia Seawell

Sophia schrijft over identiteit, gender en seksualiteit. Als Afro-Amerikaanse vrouw geeft zij etniciteit en andere identiteiten net zo veel gewicht als gender binnen het feminisme.