Sophie’s Blog

Afscheid nemen

Hallo, mijn naam is Sophie en ik wil graag verhalen delen met iedereen die het wil lezen. Verhalen over de mooie en minder mooie gebeurtenissen in mijn leven, over het goede, over het slechte en over alles wat daar tussenin zit.

Vandaag wil ik het hebben over afscheid nemen.

Iedereen krijgt ermee te maken, soms is het voor even, dan zeggen we ‘tot snel’, soms is het voor langere tijd, dan zeggen we ‘tot ziens’ en soms is het voor altijd, dan zeggen we ‘vaarwel’. Het kan vrijwillig, de ander kan het doen, en soms zijn er onvoorziene omstandigheden. Het is niet altijd makkelijk, het ligt er natuurlijk aan wat iemand voor je betekent, wat je met iemand deelt en voor hoe lang het afscheid is. Er zijn nogal wat verschillende vormen van afscheid nemen. Pas geleden heb ik vaarwel gezegd tegen iemand die niet goed voor me was, de omgang met die persoon zou me stuk hebben gemaakt. Toen ik uit de kast kwam waren er verschillende mensen die niet meer met mij wilde praten, waarom weet ik niet. Van die mensen heb ik afscheid moeten nemen.

Tja … dat zijn de minder fijne varianten van afscheid, maar er zijn ook mooiere, betere varianten. Zoals het gedag zeggen van goede vrienden waarvan je weet dat je ze over een tijdje weer zal zien, dat zijn de mensen tegen wie je altijd weer ‘tot ziens’ zegt. Of afscheid nemen van iemand van wie je houdt, nog voor je echt weg bent wil je diegene alweer terug zien. ‘Tot ziens’ of ‘tot snel’ komt er dan niet eens uit bij mij. Ik maak een klein gebaartje dat veel weg heeft van een luchtzoentje en dat is het. Ik denk niet dat er ook maar één variant is die echt makkelijk of leuk is. Wat ik wel weet is dat elke variant nodig is, je kunt moeilijk constant bij alle mensen zijn bij wie je wilt zijn. Van degene die slecht voor je zijn moet je gewoon afstand nemen, ook als je toch eigenlijk wel graag omgaat met zo iemand. En ja, ook van die geliefde is het beter om soms even afstand te nemen, teveel bij elkaar zijn is nooit goed ook al hou je nog zoveel van diegene.

Dan is er nog één vorm van afscheid nemen die ik nog niet heb besproken. Dit is de moeilijkste en minst leuke varianten. Namelijk; als iemand uit je naaste omgeving komt te overlijden. Het is de enige vorm waarvan ik nooit goed weet hoe ik daarmee om moet gaan. In bijna alle andere gevallen is het makkelijk om te zeggen ‘het gebeurt’ of ‘ik zal hem/haar wel weer terug zien’. In het geval van de dood gaat dat niet op en juist daarom zal deze vorm van afscheid nemen ook nooit makkelijk worden.

Afscheid nemen is vaak gewoon niet leuk maar toch zal ik altijd naar het positieve zoeken achter elke gebeurtenis. Zo denk ik graag dat na elk afscheid ook weer een nieuwe ontmoeting komt of het nu gaat om een weerzien met iemand die je al langer kent of met andere, nieuwe mensen. Ik vergeet ook nooit dat ik na elk afscheid weer meer tijd heb voor anderen en heel stiekem, ook weer wat meer tijd voor mezelf (ook niet onbelangrijk). Het is deze houding die ervoor zorgt dat ik met de meeste vormen gewoon goed kan omgaan, of het nu gaat om de mensen die me grofweg in de steek lieten of om de mensen van wie ik zelf afstand heb moeten nemen.

Live learn and love,

Sophie

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken.