Sophie’s blog

Kracht

Hallo, mijn naam is Sophie en ik wil graag verhalen delen met iedereen die het wil lezen. Verhalen over de mooie en minder mooie gebeurtenissen in mijn leven, over het goede, over het slechte en over alles wat daar tussenin zit.

Vandaag wil ik praten over een bijzonder onderwerp: kracht.

Nee niet het fysieke soort, maar de mentale vorm. Er zijn hier vele variaties van en elke vorm vind ik even belangrijk. Van de kracht om voor jezelf op te komen tot de kracht die sommige mensen al nodig hebben om door het dagelijks leven te komen. Ik ken genoeg mensen die altijd sterk in hun schoenen staan en weer anderen die daar een stuk minder sterk in zijn maar alsnog altijd klaarstaan om een ander te helpen. Ja, het is een breed- en in mijn ogen bijzonder onderwerp. Het belangrijkste is denk ik toch dat we nooit moeten vergeten dat we allemaal onze eigen sterke en zwakke punten hebben, en ook moet je nooit vergeten dat iedereen zijn/haar grenzen heeft. We hebben allemaal weleens een dagje dat we er gewoon even geen zin in hebben, omdat we te lang door zijn gegaan, omdat we een flinke tegenslag hebben gehad of omdat we simpelweg gewoon even niet weten hoe we dat ene onderwerp moeten aanpakken.

In de loop van de tijd heb ik me heel erg kunnen verbazen over hoe sterk sommige mensen zijn, mensen die nooit zwakte laten zien of simpelweg gewoon doorgaan wat er ook gebeurt. Maar hoeveel respect ik hier ook voor heb, ik ben me iets gaan afvragen, de hele simpele vraag; wat is echte kracht? Het antwoord waar ik zelf op uit ben gekomen is best simpel: altijd maar doorgaan en nooit je zwakte laten zien is indrukwekkend, maar echte kracht is ook kunnen en durven laten zien dat het soms gewoon even niet gaat. Gewoon toegeven dat je toch wel wat hulp kan gebruiken en daar dan ook om kan vragen. Als je vraagt waarom ik dat denk is mijn antwoord dat je, om je zwaktes te kunnen laten zien, je je trots moet inslikken, iets wat heel moeilijk is voor veel mensen.

Voor mij als transgender is kracht wel heel belangrijk, want ondanks de open geest van Amsterdam loop je toch wel eens mensen tegen het lijf die je vertellen hoe verkeerd je bezig bent, of mensen die je grofweg met beledegingen naroepen. Vooral toen ik net uit de kast was en nog niet zo goed wist hoe alles moest liep ik hier nogal eens tegenaan. Dan moet je stevig in je schoenen staan, je moet sterker zijn dan luisteren naar dat soort nare dingen en je vooral niet laten demotiveren. Iets anders dat moeilijk was, was het uit de kast komen tegenover mijn familie. Ja, de mening van vreemdelingen leg je makkelijker naast je neer dan bijvoorbeeld die van je ouders of grootouders. Achteraf vraag ik me wel eens af waarom ik daar zoveel moeite mee heb gehad en dat is een antwoord dat ik nog steeds niet heb. Misschien wel gewoon omdat ik genoeg verhalen ken van andere transgenders van wie de familie lang zo accepterend niet is als die van mij, of misschien wel omdat ik ergens bang was dat ze me niet zouden geloven of me misschien zelfs een aansteller zouden noemen. Nee, ik weet het niet, ik kan hier alleen maar naar gokken.

Maar voor mij is er één onderwerp dat wel het meest moeizame was en soms ook nog steeds moeizaam vind, toegeven dat je soms gewoon even hulp nodig hebt, dat je sommige dingen ook niet weet. Zelfs als ik met andere transgenders praat, kan ik niet zo goed om hulp vragen, ik heb teveel last van trots en koppigheid om dat te doen.

Voor al deze dingen is kracht belangrijk en zo achteraf kan ik ook zeggen dat ik van al deze ervaringen alleen maar sterker ben geworden en misschien, is dat wel de absolute definitie van kracht. Jezelf kunnen aanpassen, verbeteren, niet bang zijn om je minpunten toe te geven en uiteindelijk altijd weer sterker worden.

Live learn and love,

Sophie

Katelyn Stoffelen

Katelyn Stoffelen

Kate is gek op skaten en op koffie en ze blogt over haar leven als transgender; over de simpele en minder simpele dingen die daarbij komen kijken.